Poznaj Isusa Chrystusa.


Artykuł przytoczony z strony  : zbawienie.com 


 

Witaj

dziś chce abyś  poznał kim jest Chrystus Syn Boży bo jak się okazuje

95% społeczeństwa ( w tym praktycznie wszyscy katolicy ) go nie znają !

oraz  jak wygląda i kim dokładnie jest , oraz dlaczego powinieneś go poznać.

Zapraszam 


Isus jest najbardziej znaną postacią na Ziemi, ale jest On także najbardziej nienawidzony i najmniej rozumiany. Znienawidzeni są także ci, którzy pokładają w Nim swoje nadzieje. Wszyscy wiedzą, jak On wygląda ale On tak nigdy nie wyglądał. Świat praktycznie niewiele o Nim wie. Niewiele wie o Jego naukach, o Jego autorytecie, wyglądzie oraz o zasięgu Jego władzy.

Po za mała grupką Chrześcijan nikt praktycznie nic o Nim nie wie!

Dogmat ‚trójcy’

Wiele religii twierdzi, że Isus Chrystus jest częścią tzw. ‚trójcy świętej’, nie zdając sobie sprawy z tego, że takie zrozumienie nie tylko odbiera należną Mu chwałę, ale czyni plan zbawienia ludzkości aktem zupełnie nielogicznym.

Większość najbardziej wykształconych teologów uczy nas, że Isus jest częścią  ‚trójcy świętej’.

Według tego dogmatu istnieje:

  • Bóg Ojciec
  • Syn Boży – Isus Chrystus
  • Duch Boży

Wszystkie osoby są sobie równe, wszystko wiedzące, wszystkie są wszechmocne.

Termin ‚trójca’ nie jest pojęciem biblijnym i w Biblii nigdzie nie występuje.

Syn Boży nie jest równy Bogu Ojcu i najwyraźniej są to dwie różne osoby. Biblia w ST oznajmia nam, że jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Bóg ma Syna jednorodzonego, którego według Biblii ‚zrodził’ a nie stworzył. W podobny sposób ojciec może także z żony zrodzić syna czy córkę, czy też więcej dzieci.

Liczba trzy nie jest w Biblii nigdzie użyta w kontekście Boga Ojca oraz Syna Bożego.

Duch Boży nie jest nigdzie nazwany w Biblii… Bogiem, a o Ojcu Isus wyraźnie mówił, że…

„Ojciec jest większy ode mnie” (Jana 14:28)

Teologowie zaprzeczą mówiąc, że jedynie w postaci człowieka Isus był mniejszy od Boga. Zapominają dodać, że Isus po zmartwychwstaniu usiadł po prawicy swego Ojca. To także wyklucza równość Ojca i Syna oraz określa hierarchię władzy w niebie.

Na poparcie najczęściej cytuje się werset:

I Jana 5:(7) Albowiem trzech jest świadków: (8) Duch i woda, i krew, a ci trzej są zgodni.

Sprawdź to zdanie w kontekście:

I Jana 5:(5) A któż może zwyciężyć świat, jeżeli nie ten, który wierzy, że Isus jest Synem Bożym? (6) On jest tym, który przyszedł przez wodę i krew, Isus Chrystus; nie w wodzie tylko, ale w wodzie i we krwi, aDuch składa świadectwo, gdyż Duch jest prawdą. (7) Albowiem trzech jest świadków: (8) Duch i woda, i krew, a ci trzej są zgodni. (9) Jeżeli świadectwo ludzkie przyjmujemy, to tym bardziej świadectwo Boże, które jest wiarogodniejsze; a to jest świadectwo Boga, że złożył świadectwo o swoim Synu. (BW)

Biblia Gdańska dodaje do wersetu – 7…

(7) Albowiem trzej są, którzy świadczą na niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.

Werset (7) w takiej formie jest dla wielu koronnym ‚dowodem’ na ‚trójcę’ i… dodatek …”na niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.” nie występuje w najstarszych manuskryptach!

Inni twierdzą, że… (7)”Albowiem trzech jest świadków:” (BW)

Albo jeszcze bardziej sensownie: (7) Trzej bowiem dają świadectwo: BWP.

Czyżby Duch, woda i krew – to miałaby być trójca!?

Różnice w przekładach Biblii w tym właśnie wersecie dają nam rzeczywisty obraz intencji nieuczciwych tłumaczy!

Świadczy to także o zdecydowanie negatywnym wydźwięku owej nie biblijnej doktryny, która uwłacza Isusowi oraz Bogu Ojcu.

Rzeczywisty kontekst owego  fragmentu – apostoł Jan mówi o dowodach na to, że Isus Chrystus jest Synem Bożym.

Jakie wydarzenia czy elementy świadczą o synostwie Bożym Isusa?

Woda i krew. Oznacza to chrzest wodny, który był proroczo zapowiedziany przez proroków. Krew także została zapowiedziana przez proroków i owo świadectwo wody i krwi wskazuje wyraźnie na to, że Isus jest Synem Bożym. Krew i śmierć są także solidnym świadectwem. Woda chrztu Janowego była także wymownym świadectwem dla masy Żydów i Jan Chrzciciel wydał obszerne świadectwo o Isusie, zanim Isus do niego przyszedł, aby dać się ochrzcić.

„Duch składa świadectwo” – wszystkie cudowne dzieła Isusa były dokonane mocą Ducha Bożego ze zmartwychwstaniem Isusa włącznie. Wiele tysięcy widziało to na własne oczy. Czyli Duch złożył także obszerne świadectwo.

W wersetach tych Jan udowadnia nam, że Isus jest Synem Bożym i przedstawia na to konkretne dowody.

Czyli… gdzie jest tutaj mowa o jakiekolwiek ‚trójcy’? Gdybyśmy tak wyjaśniali Biblię, to owa logika może nas zaprowadzić do nikąd. Każda wzmianka o trzech osobach, powiedzmy w TV to podstawa logiczna do uznania ich za… trójcę?

Dogmat o ‚trójcy’ jest więc niezrozumiały, nielogiczny, nie biblijny i nie posiadający żadnych biblijnych podstaw. Ale dogmat ten jest najpopularniejszym dogmatem chrześcijańskim.

Najgorliwszym jego promotorem jest nie kto inny, jak Kościół Rzymsko-Katolicki.

Dogmatu tego nie można wyjaśnić logicznie ani udowodnić wersetami biblijnymi.

Czyli po co owa doktryna jest nam potrzebna?

Trójca święta, 3 w 1 czy 3 różne istoty. ? (analiza ew. Mateusza )

Czyżby kolejna próba ośmieszania Boga i religii przez szatana? Dogmat ‚trójcy’ jest więc teorią, która praktycznie nią pozostała po wielu wiekach debat i dyskusji. Podobnie jak teoria ewolucji czy teoria wielkiego wybuchu. Hmmm… czyż nie wygląda na to, że autorem większości teorii jest sam… szatan, i owe teorie podważają autorytet samego Boga?

Isus więc nie jest częścią ‚trójcy’ – jest Synem Bożym, co nie czyni Go automatycznie Bogiem ale pełni On wolę swego Ojca, od początku, aż do chwili obecnej.

 Isus i Bóg – nieskończoną miłością.

Herezja oparta na poniższym, błędnie cytowanym wersecie.

Jana 3:(16) Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Według tej tezy, czy też teorii miłość Boga i Isusa jest tak wielka, że przechodzi ona ludzkie pojęcia. Zwrócimy uwagę na podkreślony na czerwono tekst. Tylko wierzący w Niego otrzymają żywot wieczny!

„Isus cię kocha największą miłością i owa miłość wybaczy ci wszystkie twoje grzechy.”

Powyższą herezję powtarza wielu – czy to z ambon, czy to zza pulpitów różnych sal wielu denominacji chrześcijańskich. Praktycznie oznacza to zielone światło dla swobodnego grzeszenia, ponieważ „miłość Isusa nie jest w stanie oddzielić nas od Jego doskonałej miłości.”

Kolejna herezja a zaraz za nią postępuje jeszcze herezja, która kategorycznie zaprzecza tej powyższej!

„Za grzechy będziecie smażeni na wieki w piekle!” – grożą nam teolodzy stojący w najdroższych szatach czy garniturach przed mikrofonami. Nic dziwnego, że słuchając takich herezji wielu odwraca się od Boga, nie mogąc zaakceptować owych zupełnie sprzecznych ze sobą dogmatów.

Czyżby największa miłość Isusa skazywała grzesznika za to zjadł mięso w post na miliardy lat w piekle?

Żeby było weselej, dodaje się do tego Jego pokorę, Jego miłość oraz szczerą chęć nastawiania drugiego policzka, w przypadku uderzenia cię w ten pierwszy. Zwłaszcza władze uwielbiają taką naszą postawę.

Wielu nie zdaje sobie sprawy z tego, że zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże. Co to oznacza? Że wielu z nas naśladuje Boga śmiejąc się, płacząc, kochając czy nienawidząc.

Czy nie ma w tym pomyłki? Bóg także nienawidzi? Oczywiście!

Bóg nienawidzi niepoprawnych niegodziwców, ludzi złych i podłych, niepoprawnych grzeszników. Dla takich Bóg nie przewiduje życia wiecznego.

Zacytowałem już Jana 3:16 o tym, jak Bóg umiłował świat. Reszty tych wersetów niewielu odważa się cytować.

Jana 3:(18) Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. (19) A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. (20) Każdy bowiem, kto źle czyni,nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniono jego uczynków. (21) Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego dokonane są w Bogu.

Czyli najprościej – jeżeli jesteś człowiekiem uczciwym, poznasz prawdę i uwierzysz – będziesz zbawiony, jeżeli twoje uczynki będą do twego końca zgodne z Prawem.

Jeżeli jesteś człowiekiem złym, nie zbliżysz się do Chrystusa i pozostaniesz w ciemności i grzechu. Dla takich nie ma zbawienia!

Przeanalizujmy kilka wersetów, które ukazują na rzeczywistego Syna Bożego, nieustraszonego, odważnego, gorliwego i zdeterminowanego do walki o Prawdę, wolność, miłość, prawo i sprawiedliwość.

W jaki sposób Isus nazywał ludzi złych i podłych?

Kilka przykładów z Ewangelii Mateusza 23 rozdziału:

  • (13) Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy
  • (16) Biada wam, ślepi przewodnicy
  • (17) Głupi i ślepi!
  • (24) Ślepi przewodnicy!
  • (27) Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że podobni jesteście do grobów pobielanych, które na zewnątrz wyglądają pięknie, ale wewnątrz są pełne trupich kości i wszelakiej nieczystości.
  • (28)…jesteście pełni obłudy i bezprawia
  • (33) Węże! Plemię żmijowe!
  • (35) Aby obciążyła was cała sprawiedliwa krew, przelana na ziemi – od krwi sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Barachiaszowego, któregozabiliście między świątynią a ołtarzem.
  • (37) Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz

Mateusza 7:(6) Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały nogami, i obróciwszy się, was nie poszarpały. (BT)

Zwrócimy uwagę, do kogo Isus kierował te niezwykle ostre ale prawdziwe słowa? Do przywódców religijnych Izraela, do rabinów, teologów, ludzi wysoko wykształconych tak w Pismach jak i w innych naukach.

Czy może sobie ktoś wyobrazić kogoś, kto zwróci się do któregoś z kardynałów KRK i publicznie nazwie go wężem isynem żmijowym? Isus tak właśnie uczynił. Nazwał nawet ich głupcami, ślepcami, hipokrytami i ostrzegał innych przed owymi wieprzami (świniami) i psami.

W innym miejscu Isus najwyraźniej zdenerwował się na lichwiarzy i poskręcał powrozy z powrózków i przegonił nimi przekupni ze świątyni.

Jana 7:(13) A gdy się zbliżała Pascha żydowska, udał się Isus do Jerozolimy. (14) I zastał w świątyni sprzedających woły i owce, i gołębie, i siedzących wekslarzy. (15) I skręciwszy bicz z powrózków, wypędził ich wszystkich ze świątyni wraz z owcami i wołami; wekslarzom rozsypał pieniądze i stoły powywracał, (16) a do sprzedawców gołębi rzekł: Zabierzcie to stąd, z domu Ojca mego nie czyńcie targowiska. (17) Wtedy uczniowie jego przypomnieli sobie, że napisano: Żarliwość o dom twój pożera mnie.

To wydarzenie musiało być bardzo dramatyczne. Czyż jeden człowiek z biczem w ręku mógł łatwo przepędzić ich wszystkich, wraz z wołami i owcami? Lichwiarzom powywracał stoły i porozsypywał pieniądze.

Dlaczego nikt mu się nie przeciwstawił?

Działanie Isusa musiało być niezwykle gwałtowne i przerażające do tego stopnia, że wszyscy mu ulegli i opuścili to miejsce. Dlaczego nikt nie odważył się Go powstrzymać a nawet stawić jakikolwiek opór? Zapytano Go więc delikatnie i za razem pojednawczo:

Jana 7:(18)Jaki znak okażesz nam na dowód, że ci to wolno czynić?.

Oto jakiego posiadamy gorliwego i bezkompromisowego Zbawiciela. Nieustraszony ale jakże pokorny oraz opanowany w wielu innych sytuacjach, aż do samej śmierci!

Jana 1:(6) Wystąpił człowiek, posłany od Boga, który nazywał się Jan. (7) Ten przyszedł na świadectwo, abyzaświadczyć o światłości, by wszyscy przezeń uwierzyli. (8) Nie był on światłością, lecz miał zaświadczyć o światłości. (9) Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat. (10) Na świecie był i świat przezeń powstał, lecz świat go nie poznał. (11) Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli. (12) Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego, (13) którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga. (14) A Słowociałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.

Jan posłany od Boga to Jan Chrzciciel. Słowo stało się ciałem czyli Bóg- Syn Boga Ojca stał się człowiekiem. Ci, którzy wierzą w Niego, stają się dziećmi Bożymi!

W ten sposób my, ponownie narodzeni Chrześcijanie stajemy się dziećmi Bożymi, ponieważ duchowo zrodził nas sam Bóg.

Jest to najbardziej ceniony przywilej dla człowieka i musimy o tym zawsze pamiętać. Nie my wybraliśmy Jego ale On nas wybrał. Posiadamy więc niezwykły przywilej, i wraz z owym przywilejem mamy pewne obowiązki.

Isus – Panem naszym w Starym Testamencie

Wielu się oburzy i zaprzeczy, że Pan ze Starego Testamentu oraz Pan z Nowego Testamentu to ten sam Pan i Bóg. Gdyby ów Pan posiadał imię Jahwe czy Jehowa, mielibyśmy spory problem do rozwiązania. Ale imię Boga zostało już bezspornie rozwiązane w tym artykule – Imię Boga.

Dopiero teraz ukazuje się logika Słowa Bożego i brak owych imion doskonale harmonizuje ze Słowem Bożym.

Isus wyraźnie powiedział, ze człowiek nie może widzieć Boga Ojca i przeżyć.

Jana 1:(18) Boga nikt nigdy nie widział, lecz jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, objawił go.

Tymczasem w Biblii widzimy pozorne sprzeczności.

Wyjścia 24:(9) I wstąpił Mojżesz i Aaron, Nadab i Abihu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela na górę, (10) i ujrzeli Boga Izraela, a pod jego stopami jakby twór z płyt szafirowych, błękitny jak samo niebo. (11) Lecz na najprzedniejszych z synów izraelskich nie wyciągnął swojej ręki; mogli więc oglądać Boga, a potem jedli i pili

Jest więc ewidentne, że Bogiem, z którym rozmawiali Mojżesz czy najprzedniejsi synowie izraelscy to był nie kto inny, jak nasz Zbawiciel, Isus, zanim stał się Chrystusem.

To Bóg Ojciec najprawdopodobniej rozmawiał z Synem mówiąc:

Rodzaju 1:(26) Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas

Ewidentny przykład naszego podobieństwa do Boga Ojca oraz Boga Syna. Szczególnie jaskrawo jest to widoczne we wszelkich opisach naszego Zbawiciela w Nowym Testamencie. Bóg i Pan w ludzkiej postaci, jedzący i pijacy jak my, płaczący i weselący się jak my, gniewny na wszelkie zło, jak my. Taki jest Syn, taki jest także Ojciec i nasze zachowanie jest ogólnie zachowaniem Boga Ojca i Syna, ponieważ jesteśmy stworzeni na ICH podobieństwo, na ICH obraz.

To także obrazuje nam, że jak istnieje Ojciec i Syn, tak istnieje także ziemski ojciec i syn. Nie ma mowy o dwójcy. Nawet jeżeli istnieje żona, nikt nie nazywa ojca, matki i dziecięcia – trójcą. Trzy odrębne osoby, pomimo, że Biblia zapewnia nas, że mąż połączy się z  żoną i będą jednym ciałem. Nadal to jedno ciało to dwie różne osoby, odmiennej płci, odmiennych umysłów, połączone w święty związek małżeński, stając się symbolicznie jednym ciałem. Dlatego Isus użył podobnej analogii mówiąc, że „Ja i Ojciec – jedno jesteśmy”, co nie oznacza to, że Syn oraz Ojciec to jedna i ta sama osoba.

Bóg Ojciec.

Isus wyraźnie stwierdził, ze Ojca nikt nigdy nie widział. Sprawdźmy pewien werset z Objawienia. W rozdziale czwartym Chrystus pokazał Janowi wizję nieba oraz tronu Ojca.

Objawienie 4:(2) I zaraz popadłem w zachwycenie. A oto tron stał w niebie, na tronie zaś siedział ktoś; (3) a Ten, który na nim siedział, podobny był z wyglądu do kamienia jaspisowego i karneolowego, a wokoło tronu tęcza, podobna z wyglądu do szmaragdu.

Jan wywnioskował, że musiała to być osoba siedząca na tronie ale jego opis nie był opisem osoby. Podobną wizję miał prorok Ezechiel i opisał to w ten sposób:

Ezechiela 1:(26) A nad sklepieniem, nad ich głowami, było coś z wyglądu jakby kamień szafirowy w kształcie tronu; a nad tym, co wyglądało na tron, u góry nad nim było coś z wyglądu podobnego do człowieka. (27) A wyżej ponad tym, co wyglądało na jego biodra, widziałem jakby błysk polerowanego kruszcu, z wyglądu jak ogień wewnątrz niego, a w dół od tego, co wyglądało na jego biodra, widziałem coś, co wyglądało na ogień i wokoło niego blask. (28) Jak wygląda tęcza, która pojawia się na obłoku, gdy pada deszcz, tak wyglądał wokoło blask tego, co pojawiło się jako chwała Pana; gdy ją ujrzałem, upadłem na twarz. I słyszałem głos tego, który przemówił.

Ponownie w Ezechiel widział chwałę Boga i opisał ją w 4 rozdziale:

Ezechiela 4:(4) A oto była tam chwała Boga izraelskiego, podobna do tej w widzeniu, które miałem na równinie.

Najwyraźniej nigdzie w Biblii nie ma innego opisu Boga Ojca, poza „Chwałą Pana” na tronie. Wynika z tego jedna istotna rzecz.

Nikt nie potrafi opisać wyglądu Boga Ojca i w Biblii owego opisu nie ma.

Z powyższych dociekań wynika jasno, że Isus Chrystus działał w imieniu swego Ojca, rozmawiał z Abrahamem, Izaakiem, Jakubem (Izraelem) z Mojżeszem oraz z prorokami.

Wszystkie Jego działania były wykonywane z polecenia Ojca i Isus przedstawiał się jako Ojciec będąc Jego zwierciadlanym odbiciem. Nadal jest!

Z powyższego wynika najistotniejszy punkt, który stawia Isusa na bardzo wysokiej pozycji oraz pozwala zrozumieć Jego ofiarną śmierć na krzyżu. Moim zdaniem takie zrozumienie Isusa ukazuje nam jeszcze dobitniej Jego niezwykłe oddanie ludzkości oraz ukazuje Jego niezwykłą miłość do nas.

Wartość ofiary Isusa Chrystusa.

Inne religie pomniejszają rolę Isusa ograbiając Go w ten sposób z Jego niezwykłej pozycji, autorytetu oraz negują Jego miłość, która może być w pełni zrozumiana dopiero kontekście Isusa, Syna Bozego i Króla przyszłego Królestwa Bożego.

Wiemy już, że jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo – Ojca i Syna. Biblia nazywa Adama Synem Bożym, podobnie jak nazywa Isusa. Reszta Pism mówi także o wybrańcach z ludzi, którzy będą posiadali przywilej noszenia tytułu Synów Bożych.

Część wiernych sług Isusa dostąpi zaszczytu bycia Królami i Sędziami w Jego imieniu oraz grupa ta będzie wykonywać wyrok Boga na bezbożnym świecie, w którym panuje totalne bezprawie.

Czyli widzimy jasno, że Bóg posiadał oraz nadal posiada niezwykle ważne i dalekosiężne plany dla doskonałych ludzi. Widzimy także, że będąc stworzeni na obraz i podobieństwo Boga posiadamy niezwykły przywilej. Aby ów przywilej otrzymać, musimy podporządkować się całkowicie Bożemu Prawu – dokładnie, jak to uczynił Isus.

Grzech Adama i Ewy spowodował wstrzymanie tymczasowe Bożych planów. Człowiek zbuntował się przeciwko Bogu, ale Bóg w swej miłości pozwolił pierwszej parze na wydanie potomstwa.

Bóg odebrał owej parze dostęp do drzewa życia. To jest przyczyną starzenia się i umierania.

Największy nasz problem rozpoczął się przed potopem.

Część aniołów Bożych zbuntowała się przeciwko Bogu, zeszła na ziemię i skaziła poprzez seks nie tylko niemal cały rodzaj ludzki ale także wiele zwierząt. Bóg zniszczył niemal wszystko, ratując jedynie wybrane zwierzęta według ich rodzajów oraz jedną tylko rodzinę – Noego.

Z powodu potopu ludzkość jest pozbawiona tak długiego okresu życia, jaki posiadał Adam czy Matuzalem, który żył 966 lat. Nasze życie uległo skróceniu do 120 lat a potem jeszcze długość życia spadła do około lat 80.

Bóg postanowił uratować potomstwo pierwszej pary, ale Jego sprawiedliwości musiało się stać zadość. Ktoś musiał zapłacić za nas i cena była olbrzymia. Któż mógł zapłacić taką cenę? Może anioł?

Z pewnością nie. To wykluczałoby teorię ŚJ, że Isus to archanioł Michał. Ceną okupu było życie Syna Bożego, czyli zwierciadlanego odbicia samego Boga Ojca – istoty doskonałej i doskonale niewinnej. Owa ofiara posiadała wiele aspektów ale najważniejsze z nich to niezwykła miłość Isusa do Ojca oraz do ludzkości.

Jego życie było w oczach Ojca wystarczającą nagrodą za ludzkość. Była to także najkosztowniejsza oraz bolesna z wielu przyczyn ofiara ze strony Isusa. Co najgorsze, szatan widział możliwość buntu Isusa przeciwko Ojcu i widział w tym swoją szansę.

W tym celu kusił Isusa na pustyni.

Bóg Ojciec byłby w olbrzymich kłopotach, gdyby Isus przeszedł na stronę szatana. Posiadałby On wraz z szatanem armię jednej trzeciej aniołów, którzy wcześniej się zbuntowali. Byłby to także olbrzymi policzek dla Boga wobec wszystkich posłusznych Mu stworzeń. Oczywiście Ojciec znał serce Syna, ale Syn mając wolną wolę mógł teoretycznie skorzystać z niej i wypowiedzieć Ojcu posłuszeństwo, jak to uczyło wielu aniołów z Lucyferem na czele.

Był to niezwykły spektakl na oczach całego świata duchowego. Stawka była OLBRZYMIA dla obu stron.

Kuszenie Isusa nie przyniosło dobrego rezultatu dla szatana, ale w momencie śmierci Isusa Bóg oraz Jego Syn byli zwycięzcami a szatan został w tym momencie całkowicie pokonany. Prawo Boga odniosło słuszny tryumf a ludzkość otrzymała w rezultacie okupu Isusa – życie wieczne i przebaczenie wszystkich grzechów, pod warunkiem akceptacji Jego jako naszego Króla i Zbawiciela.

Postawa Isusa jest bardzo niezwykła. Będąc Synem Bożym miał olbrzymie przywileje, najprawdopodobniej luksusy życia w niebie w sferze duchowej. Jednak posłusznie wyrzekł się tego wszystkiego i zstąpił z nieba na naszą przeklętą przez Boga ziemię, pośród ubóstwa, smrodu, niewygód, i otoczenia ludzi głównie mu nieprzyjaznych i wrogich, pogardzających tak Nim jak i Ojcem.

Nawet ci, którzy go miłowali nie byli wielkimi mędrcami – byli grzesznikami, a jeden z nich zdradził Go za marne 30 srebrników.

Za tłumy wielu grzeszników na świecie, Isus poddał się sługom szatana, aby Go brutalnie zamordowano.

Kilka ważnych aspektów Jego ofiary.

Była ona całkowita za rodzaj ludzki, dzięki Jego pozycji. Ofiara ta była także ofiarą szczerą, wynikającą z bezgranicznego zaufania do Ojca oraz Jego Prawa.

Według praw ofiarnych ST Isus stał się największą ofiarą, jaką złożono przez obliczem Boga.

Dzięki owej ofierze Chrystus otrzymał moc, o jakiej Lucyfer nawet nie może sobie pomarzyć. Oznacza to, że przedtem takiej mocy nie posiadał.

Lucyfer mógłby spróbować, ale Bóg by go nie wskrzesił. Totalna klęska szatana.

Gdyby Isus był częścią trójcy, byłoby to oszustwo, fałszywa śmierć, fałszywe zmartwychwstanie i szatan miałby wiele podstaw do oskarżania Boga o kłamstwa i manipulacje faktami. Byłaby to pozorna śmierć jednej trzeciej Boga. Z tych przyczyn jest więc niemożliwe, aby Isus był częścią czegoś, o czym Biblia nie wspomina, czyli -‚trójcy’.

Ofiara członka trójosobowego Boga nie miałaby takiej wartości, jaką posiadała ofiara Syna Bożego, który poniósł rzeczywistą śmierć i jedynie Bóg mógł go wskrzesić ponownie do życia.

Czyli chwilowa śmierć jednej części trójcy byłaby widziana przez wszystkie stworzenia Boże jako wykręt, manipulacja i brak konsekwencji w stosowaniu Prawa. Owa śmierć była straszliwym doświadczeniem Isusa, który w ostatnich godzinach swego ziemskiego życia prosił Boga Ojca, aby ów kielich odsunął od niego, jeżeli istnieje taka możliwość. Bóg innej możliwości nie widział.

Tak Ojciec jak i Syn postawili niemal wszystko na jedną kartę po to, abyśmy uzyskali zbawienie, czyli życie  w odrestaurowanym Królestwie Bożym, które zapanuje tutaj na ziemi. Cena była wysoka i szatan nie ma kontra argumentu przeciwko Bogu Ojcu i jego Synowi. W takim świetle utrzymywanie dogmatu o trójcy jest uwłaczaniem i Bogu Ojcu, i Isusowi.

Isus walczącym królem Królestwa Bożego.

Isus jako Pan ze ST ma wielkie doświadczenie w wymierzaniu sprawiedliwości. Potop był owocem Jego sprawiedliwości, Sodoma i Gomora, plagi egipskie, wyrok na mieszkańcach Kanaanu – wymieniając te największe egzekucje na ludziach wyjątkowo niegodziwych i złych. Gdyby nie Jego reakcja, ludzkość dzisiaj byłaby tylko smutnym wspomnieniem z dalekiej przeszłości. Najprawdopodobniej na potopie zakończyłyby się nasze czasy. Zwyrodnienie ludzkości zahamowałoby całkowicie jej rozwój i nastąpiłoby samo wyniszczenie. Coś, co niezwykle realnie grozi nam w planowanej przez satanistów III Wojnie Światowej.

Postać Isusa wygląda wiec zupełnie inaczej, niż jest przedstawiana z pulpitów pastorów, starszych czy księży. Z reguły jest On przedstawiany na bałwochwalczych obrazkach jako słodki i naiwny blondasek o niebieskich oczach i charakterze człowieka wysoce naiwnego i wątpliwej płci.

Tymczasem Biblia nie podaje Jego dokładnego rysopisu, a Izajasz opisuje Go jako człowieka, którego wygląd nie mógłby się nam podobać.

Izajasza 53:(2) Wyrósł bowiem przed nim jako latorośl i jako korzeń z suchej ziemi. Nie miał postawy ani urody, które by pociągały nasze oczy i nie był to wygląd, który by nam się mógł podobać. (3) Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na Niego. (4) Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. (5) Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.

Judasz musiał Go pocałować, aby Go dokładnie wskazać. Najwidoczniej Isus nie posiadał ani szczególnego ubioru ani jakiekolwiek fizycznej cechy, której opis pozwoliłby na Jego bezbłędną identyfikację.

Syn Boga, ubiczowany i ukrzyżowany – najpotężniejsza istota w całym Wszechświecie, poza samym Bogiem Ojcem, Sędzia i wykonawca wyroków na przewrotnych mieszkańcach Kanaanu, Egiptu, Sodomy i Gomory zawisł zupełnie złamany i ociekający obficie własną krwią na krzyżu – za nasze grzechy, za umiłowanie Prawa Bożego i Bożego planu dla umiłowanej przez Ojca i Syna grzesznej ludzkości.

Dał On nam wiele przykładów pokory, współczucia, miłości do Ojca i do człowieka. Swoją postawą dobitnie wykazał, jak ważne jest posłuszeństwo wobec Ojca i że owo posłuszeństwo gwarantuje życie wieczne tym, którzy weń wierzą i owa wiara powoduje posłuszeństwo wobec Jego Prawa.

Dwa niezwykle ciekawe wersety biblijne.

Zwolennicy teorii  ‚trójcy’ twierdzą, że oba wersety potwierdzają tę teorię.

Rodzaju 19:(24) Wtedy Pan spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia, sam Pan z nieba, (25) i zniszczył owe miasta i cały okrąg, i wszystkich mieszkańców owych miast oraz roślinność ziemi

Oraz…

Amosa 4:(11) Dokonałem wśród was takiego spustoszenia, jakiego dokonał Bóg w Sodomie i Gomorze, i staliście się jak głownia wyrwana z ognia, a jednak nie nawróciliście się do mnie – mówi Pan.

Pierwszy werset wręcz zaprzecza tej teorii. Werset mówi nam, że Pan spuścił… deszcz siarki i ognia. Ale żeby nie było jakikolwiek wątpliwości odnośnie tożsamości Pana – Mojżesz dodał bardzo dosadnie – sam Pan z nieba.

Czyli inaczej można by to powiedzieć, ten drugi Pan, który zamieszkuje niebiosa.

Kto to jest ten pierwszy Pan, który najwyraźniej jest na ziemi? Odpowiedź mamy w Amosa 4:11.

Amosa 4:11 Dokonałem wśród was takiego spustoszenia, jakiego dokonał Bóg w Sodomie i Gomorze, i staliście się jak głownia wyrwana z ognia, a jednak nie nawróciliście się do mnie – mówi Pan.

Są to ewidentne dowody bezpośredniej i harmonijnej współpracy pomiędzy Bogiem Ojcem – tym w niebie oraz Synem Bożym sprawującym pieczę nad ziemią, a ściślej – oddelegowanym do owej misji Isusem Chrystusem. To Isus rozmawiał z Abrahamem, jak to osobiście wyjaśnił w Ewangelii Jana!

Jana 8:(56) Abraham, ojciec wasz, cieszył się, że miał oglądać dzień mój, i oglądał, i radował się. (58) Odpowiedział im Isus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest.

Niezwykła harmonia Słowa Bożego i żelazna logika planu zbawienia.

Jest ewidentne, że cielesny pobyt Isusa w pierwszym wieku n.e. a duchowa obecność w imieniu Jego Ojca za czasów ST nie uległy większej zmianie. Tak jak w ST Isus ściśle współpracował z Ojcem opiekując się narodem izraelskim, tak współpraca ta była niezwykle podobna w czasach Jego pobytu cielesnego na ziemi.

To mocą Ojca Syn dokonywał owych dzieł! I oddawszy się CAŁKOWICIE Ojcu został On ukrzyżowany, pełniąc do końca wolę Ojca, za co Ojciec wynagrodził Syna największą władzą, jaką można posiadać we Wszechświecie. Ową władzę posiada tylko i wyłącznie Isus Chrystus. Jedyną osobą ponad Isusem jest Bóg Ojciec.

Czy istnieje dwóch Bogów?

Najpierw trzeba zdefiniować Boga.

Tytuł Boga najwyraźniej oznacza Stwórcę wszystkiego. Bóg jest Stwórcą wszystkiego co istnieje.

Definicja pojęcia – Bóg w Słowniku Oxford. http://www.oxforddictionaries.com/definition/english/God

Bóg – w Chrześcijaństwie i innych monoteistycznych religiach Stwórca i Władca Wszechświata i źródło wszelkiego autorytetu moralnego, Istota Najwyższa.

Ojciec jest więc ponad Synem, który pełni wolę swego Ojca.

Mamy przykazania z Horebu, gdzie Bóg mówi o jednym Bogu Wszechmogącym który nie odda chwały innemu. „Nie będziesz miał innych bogów oprócz mnie!” Czyżby chodziło o Chrystusa? Tak, ponieważ Chrystus występował w ST w imieniu Ojca i używał mocy, jakiej udzielił Mu jego Ojciec.

Dopiero będąc człowiekiem na ziemi Isus ujawnił swój byt przed narodzeniem się w Betlejem oraz swoją rolę w prowadzeniu Izraela. Podobnie jak w NT Izrael był wyjątkowo nieposłusznym narodem wybranym i Isus był zmuszony wykonać na wielbiących szatana i jego demony Izraelitów sprawiedliwy i dosadny wyrok podczas pierwszego zburzenia Jerozolimy w roku 587 p.n.e.

Za czasów Heroda praktycznie nic się pośród Judejczyków nie zmieniło i dlatego cielesny Syn Boży nazwał Edomitów – faryzeuszy plemieniem żmijowym. Szczytem odstępczych Żydów było ukrzyżowanie Syna Bożego.

Pobłażliwość czy raczej miłosierdzie Isusa jest wręcz niewiarygodne. Tymczasem wielbiciele szatana nazywają Go Bogiem zemsty i mordu oraz megalomanem chciwym chwały oraz władzy. (Sprawdź temat – Fałszywe oskarżenia Boga.)

Można to zobrazować jako króla i królewskiego syna. Obaj mają królewską krew. Jeden jest królem, a drugi jest królewiczem. Dla poddanych i jeden i drugi są rodziną królewską, której oddaje się cześć i chwałę.

Jana 5:21 Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. 22 Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, 23 aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał.

Świecka nomenklatura wmawiająca nam, że Judaizm czy Chrześcijaństwo to religie monoteistyczne. To pomysły szatańskiego świata, który chce odebrać naszemu Zbawicielowi należną Mu chwałę. Biblia ujawnia coś zupełnie odmiennego.

Pod tym względem jest to czysty monoteizm, ponieważ naszym Bogiem jest tylko i wyłącznie Bóg, Ojciec Isusa. Podobnie było za czasów Mojżesza i Izraela.

Isus naszym wzorem do naśladowania.

Skoro powinniśmy naśladować Isusa, powinniśmy być wykonawcami woli Ojca na wzór Chrystusa.

Pozornie prosta rzecz, ale także niewłaściwie rozumiana przez większość.

Powszechnie sądzi się, że trzeba miłować Boga i bliźniego. Oczywiście jest to prawda. Ale najważniejsze dla na jest zrozumienie naszego stosunku do Boga, co wyjaśni nam, w jaki sposób jesteśmy w stanie naśladować Chrystusa.

Szczególne cechy Isusa Chrystusa.

  • 1. Jest Synem Bożym
  • 2. Jego chlebem powszednim jest wykonywanie woli swego Ojca.
  • 3. Zna doskonale Jego Prawo.
  • 4. Wykonuje dzieła Boga mocą Jego Ducha, który w Nim mieszka

Wygląda na to, ze większość z nas jest w tym wszystkim doskonale zorientowana.

Ale czy dobrze to rozumiemy?

Bóg Ojciec działał oraz nadal działa poprzez Isusa oraz swoich wiernych aniołów. Wszystkie stworzenia Boże są połączone duchowo z Ojcem – Isus także. Oznacza to, że Bóg wykonuje swoją wolę używając do tego swoich stworzeń oraz swego Syna. Wszyscy są kierowani Duchem Bożym.

Oznacza to dla nas, że należy uzyskać połączenie z Bogiem, w tym przypadku z Chrystusem aby mógł On działać poprzez nas udzielając nam swego Ducha.

Poznajemy Prawdę biblijną, ponieważ Isus otwiera nam oczy na Prawdę.

Następny krok to modlitwa do Boga, wyznanie naszych błędów, prośba o pomoc, prośba o wybaczenie grzechów, czyli… znane nam Ojcze nasz. To z kolei powoduje działanie Ducha Bożego, który pobudza nas do zapoznawania się z Biblią.

W ten sposób proces zapoznawania się Biblią, prośby o siłę w pokonaniu grzechu oraz w realizacji Bożego Prawazawsze przynoszą pozytywne skutki, według słów Isusa – „Proście, a będzie wam dane.” i Duch Boży pobudza nas do dalszych działań.

Stały kontakt duchowy za pomocą modlitw oraz stałe zapoznawanie się z Jego Słowem plus prośby o pomoc w realizacji Bożych Praw zawsze dają pozytywne rezultaty.

Zmieniamy nasze postępowanie nie z własnej woli, ale niech działa w nas Duch Boży!

Nasz największy wysiłek to kontakt poprzez modlitwę oraz nabieranie wiedzy o Bogu z Biblii.

Każdy z nas zauważy, że pominiecie tego procesu przynosi opłakane skutki. Kiedy popadamy w duchowe kłopoty, zawsze przyczyną jest brak modlitw oraz przerwa w zapoznawaniu się ze Słowem Bożym.

Drastycznym przykładem jest… szatan. Bez połączenia z Bogiem jest on niczym i niczego nie osiągnął. Nie jest w stanie istnieć bez Boga. Dotyczy to każdego stworzenia Bożego. Dlatego bunt w Edenie posiadał takie poważne konsekwencje.

Innymi słowy, doskonali ludzie w Królestwie Bożym będą wykonywali niezwykłe dzieła Boże poddając się jego woli. Nie oznacza to skrajnego niewolnictwa. Podobnie dzisiaj mamy olbrzymią dozę wolności i wyboru. Także w Królestwie Bożym będą olbrzymie możliwości wyboru i Bóg będzie szczodrze obdarowywał swymi dziełami posłuszny Mu rodzaj ludzki.

Trzeba pamiętać, że wolą Boga jest szczęście rodzaju ludzkiego!

Modlitwa i karmienie się symboliczne ciałem Isusa, który jest Słowem Bożym to esencja bycia naśladowcą Chrystusa.

Isus – król, sędzia i wykonawca wyroku w Armagedonie.

Biblia opisuje Jego szatę jako czerwoną od ludzkiej krwi.

Dlaczego pełen miłosierdzia Isus będzie zabijał mnóstwo ludzi? Z miłości do tych, którzy będąc Mu posłuszni są zaciekle prześladowani przez szatana oraz jego okrutnych sług.

Podobnie jak podczas wyprowadzenia Izraelitów z niewoli Egipcjan. Praktycznie identyczna sytuacja i Exodus jest proroczą zapowiedzią naszego wyzwolenia, z plagami włącznie.

Objawienie 9:(20) Pozostali ludzie, którzy nie zginęli od tych plag, nie odwrócili się od uczynków rąk swoich, nie przestając oddawać czci demonom oraz bałwanom złotym i srebrnym, i spiżowym, i kamiennym, i drewnianym, które nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani chodzić, (21) i nie odwrócili się od zabójstw swoich ani od swoich czarów, ani od wszeteczeństwa swego, ani od kradzieży swoich.

Ludzie, którzy poddają się tzw. chanelingowi z szatanem i jego demonami działają przeciwko Królestwu Bożemu oraz na szkodę tych, którzy są Bogu posłuszni. A Bóg już nigdy nie pozwoli krzywdzić swoich wiernych sług.

Bóg objawi się ludzkości oraz nadal da jej wszelkie możliwe szanse szanse na zmianę postępowania.

Wyobraźmy sobie taki scenariusz z księgi Objawienia:

Objawienie 14:(14) I widziałem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział ktoś podobny do Syna Człowieczego, mający na głowie swojej złotą koronę, a w ręku swym ostry sierp. (15) A inny anioł wyszedł ze świątyni, wołając donośnym głosem na tego, który siedział na obłoku: Zapuść sierp swój i żnij, gdyż nastała pora żniwa i dojrzało żniwo ziemi. (16) I zapuścił Ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemi, i ziemia została zżęta. (17) I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, mając również ostry sierp. (18) I jeszcze inny anioł wyszedł z ołtarza, a ten miał władzę nad ogniem; i zawołał donośnie na tego, który miał ostry sierp, mówiąc: Zapuść swój ostry sierp i obetnij kiście winogron z winorośli ziemi, gdyż dojrzały jej grona. (19) I zapuścił anioł sierp swój na ziemi, i poobcinał grona winne na ziemi, i wrzucił je do wielkiej tłoczni gniewu Bożego. (20) I deptano tłocznię poza miastem, i popłynęła z tłoczni krew, aż dosięgła wędzideł końskich na przestrzeni tysiąca sześciuset stadiów.

Wersety te mówią nam w symboliczny sposób o tym, że zbrodnie ludzkości dojrzały, aby wykonać wyrok na zbrodniarzach. Ziemia został zżęta czyli oczyszczona ze zła i przelano olbrzymie morze krwi ludzkiej. Sam Isus nosi w tym momencie szatę zbroczoną ludzką krwią.

Oto rzeczywisty i sprawiedliwy Król Królestwa Bożego.

Po wykonaniu słusznego wyroku na tych, którzy krzywdzili ludzi posłusznych Bogu nastąpi…

Objawienie 21:(3) I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. (4) I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.

Mamy więc Syna Bożego, władcę Królestwa Bożego, który nie tylko jest naszym wzorem w postępowaniu i gorliwości dla Ojca. Jest On naszym Zbawicielem, Sędzią oraz wykonawcą sprawiedliwych wyroków.

Nadchodzi czas, że nie będzie już pobłażania dla ludzi złych i niegodziwych, którzy nie tylko odrzucają Go jako króla ale nienawistnie prześladują wszystkich tych, którzy pokładają w Nim wszystkie swoje nadzieje. Jego naśladowcy umiłowali Go za dar życia wiecznego, za Prawdę, jaką im ukazał oraz za niezwykle hojną, aczkolwiek bolesną dla Niego ofiarę, którą za nas złożył.


Czy możemy wielbić Isusa oraz do Niego się modlić?

Imię – Jezus – także jest oszustwem?

Dowody zmartwychwstania Isusa Chrystusa.

Rzeczywisty wygląd Isusa część  1

Rzeczywisty wygląd Isusa część 2

Rzeczywisty wygląd Isusa część 3

 

„Spór o Chrystusa” – dowiedz się, kim On naprawdę jest!!

Co mówi Chrystus o pasterzach ludu ? 


powrót do strony głównej:

https://liksar.wordpress.com/

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s